جرم ما محرومان هیچگاه ثابت نمی شود،چون کارگری؛اثرانگشتمان را سائیده است…

0

 

جرم ما محرومان هیچگاه ثابت نمیشود!

چون کارگری؛

اثرانگشتانمان را سائیده است…

پربرکت باد دستهای پینه بسته ای که آئینه تلاش روزگارند و رنج و زحمت روزگار را به دوش می کشند تا لقمه نان حلالی بر سفره آید/ و زندگی چه طعم ساده ای دارد با دستان پینه بسته کارگری که به دنبال یک لقمه نان حلال است.

خانه خبر مازندران – عباس ناساری:

کارگر، فردی زحمت کش و تلاشگر است که برای کسب روزی حلال و فرزندان پاک، به عرصه جامعه قدم می گذارد و با دنیائی از جنس سادگی، طعم زندگی را تجربه می کند.

کارگران را می توان بازوان حرکت هر جامعه‌ای به سوی رشد، تعالی و شکوفایی دانست که بی شک تمام پیشرفت‌های حاصل در مسیر زندگی نشات گرفته از رشد و پویایی فکر و گسترش اندیشه‌ ورزی است و در هر جامعه‌ای که از فرصت اندیشه و بازوی هنرمند کارگران بهتر استفاده شود توسعه و پیشرفت، رونقی دو چندان دارد.

 بی تردید رمز پیشرفت و توسعه پایدار یک کشور و یک تمدن در تجلی استعدادها و سرمایه انسانی تلاشگر و کارآمد، قوت و قدرت جسم، شور و نشاط و امید، اندیشه خلاق و نبوغ سرشار است و کارگر به عنوان نیروی محرکه چرخه اقتصاد نقش برجسته و ویژه‌ای در این عرصه دارد.

 دستمزدهای معوقه، وگرانی درد سختی است که امروزه کارگران را رنج می دهد؛ خصوصا که شییوع ویروس منحوس وخانمان برانداز کرونا در گرانی و تورم هایی که امروز بر کشور حاکم است بدون شک حقوق ناچیزکارگر نمی تواند این تورم را پوشش دهد و چه خوب است که مسئولان به این دردها  همچنان  وهمانند گذشته توجه ویژه داشته باشند.

تعداد زیادی از مردم شهرمان (قائم شهر) و استان مازندران بویژه پدرانی که ازروی ناتوانی ودستان خالی دراین عرصه وانفسای کرونائی وگرانی سرسام آور بازار پیوسته شرمنده زن وفرزندانشان هستندو بچه های دلبند و منتظر که در انتظار رسیدن پدر به خانه  لحظه شماری می کنند ولی غافل از اینکه پدر خجل وشرمنده با دستانی خالی به خانه بازمی گردد…

دختر بچه خردسال وپسرک بازیگوش و ازهمه جا بی خبر وقتی پدر را می بیند که سرافکنده  وخجالت زده قدم به خانه ای که چشمان منتظر شان  بی صبرانه برای ورود  او  لحظه شماری می کند  ولی چیزی جز یاس و نا امیدی نصیبشان نمی شود ..

مادری که غم بزرگ خود را درگلو خفه می کند تا جگرگوشه هایش کمتر احساس  ناراحتی کنند..

آهای مردم ؛

 

شماهائی که دستتان به دهنتان می رسد ،

شماهائی که هرشب با شکمی سیر به اتفاق دلبندتان سر به بالین می گزارید ،

 شماهائی که آنقدر توان مالی دارید که هرگز شرمنده زن وبچه خود نمی شوید ؛

 بدانید که بنی آدم اعضای یکدیگرند ..

وقتی که میدانید زمانه هیچ وفائی ندارد و می دانید که شاید خدای ناکرده یک شبه همه زندگی خودرا  حتی به یک چشم بهم زدن ازدست بدهید ؛

شماهائی که دوست داریدو قف کنید و کیلومترها از املاک خود را  در راه خیر وقف می کنید؛ که صدالبته بسیار نیکو وپسندیده است ؛

شماهائی که کاخ نشین هستید ؛

شماهائی که ثروتتان به قول معروف ازپارو بالا نمی ره ؛

شماهائی که به نیت کمک به مردم خیرات می کنید که دستتان درد نکند؛

شماهائی که درمناسبتهای مختلف مراسم هائی به نیت کمکهای مومنانه  برگزارمی کنید که خدا عوضتان دهد؛

شماهائی که دست خیر دارید و با واریز کردن میلیون ها تومان وشاید میلیاردها تومان برای ساخت اماکن خیریه هزینه می کنید که انشالله خدا برثروتتان بیافزاید؛

شماهائی که  هرازگاهی از طریق دستگاههای اجرائی شهرتان  به شکل های مختلف  کمک هزینه جهیزیه تازه عروس ودامادها ی جوان را تامین می کنید  که انشالله همیشه این حرکت خداپسندانه را تکرار کنید،

شماهائی که کمک هزینه دانش آموزان بی بضاعت وکم بضاعت را فراهم می کنید ؛

احسنت برشما که در راه رضای خدا قدم پیش نهادید و همه ثواب وحسنات  کارهای پسندیده اشاره شده را برای آخرت خود ذخیره می کنید .

ولی آیا  هیچ به فکر افتادید که  دراین میان پدرانی که بیکارند ، سرمایه ای برای راه اندازی شغلی ندارند و ازجائی حقوق بگیر نیستند ، بیمارند ، کهولت سن دارند، هیج جا بیمه نیستند، حتی  به سختی راه می روند و بعضا به سختی تنفس می کنند و مهم اینکه عائله مند هستند ولی بدلیل غرور ومتانت طبع خود هرگز درمقابل شما ناله نکردند ، دم نزدند و نخواهند زد،گدایی نکردند و جزازخدای خود از هیچ کس کمک نخواستند.

آیا هیچ میدانید پدرانی که  هرچه درتوان دارند تلاش می کنند وازجان مایه میزارند تا شکم خانواده خود را سیرکنند ولی بیشتر اوقات شرمنده وذست ازپا درازتر به خانه برمی گردند و ازفرط خجالت وشرمندگی توان دیدن روی فرزندان و زن وهمسرخود را ندارند وتنها سکوت مرگبار اختیار می کنند؟

حالا کرونا در این برهه اززمان برای زندگی ومعیشت این پدران آبرومند شده قوز بالا قوز..

واقعا کدام دستگاه می تواند پاسخ  تقاضای در نطفه خفه شده آنها را بدهد؟

آیا کمیته امداد مشکل گشا خواهد بود یا اداره اوقاف ؟

آیا دستگاههای اجرائی شهرستان واستان نیاز این نیازمندان آبرومند را برآورده خواهند کرد؟

آیا نماینده عالی دولت درفرمانداری به فکرفقر و تنگدستی اینگونه خانواده ها خواهدبود؟

آیا ستاد کرونا گوشه چشمی به این قشر پدران کهنسالی که دربالا اشاره شد توجه می کند؟

آیا نمایندگان مردم(قائمشهر سوادکوه جویبار و سیمرغ) مشکل گشای گره کور این پدران درد مند و آبرومند خواهند بود؟

آیا شورای شهر وشهرداری به این مهم وارد می شوند؟

آیا افراد خیر و نیکوکار که اتفاقا در  شهرستان  قائمشهر و مازندران کم نیستند به داد این قشر از نیازمندان خواهند رسید؟

با توجه به همه این مطالب که اشاره شد هزینه تامین مسکن و بعضا هزینه مخارج تحصیل کودکان خردسال و رخت ولباسشان هم از طرفی دیگر برشدت ناتوانی پدرانی که دیگر نه توانی برایشان مانده و نه غروری  ،مشکلاتشان را چندبرابر افزایش داده است.

واقعا شما بگوئید این قشراز جامعه چکارکنند و به کی پناه ببرند ؟

آیا واقعا پناهی جز

درگاه خداوند متعال وجود دارد؟

 ثروت مندترین وپرقدرت ترین افراد جهان در زمانی که با مرگ دست وپنجه نرم می کند  و در شرایط بحرانی  که توان نفس کشیدن ندارد نامی جز خداوند توانا  برزبانش جاری نخواهد شد .

و مطمئن باشید همان خدائی که تا کنون ازاین پدران تهی دست و آبرومند محافظت کرد بازهم محافظت خواهد کرد ودرپناه خود قرارخواهد داد.

 ولی آیا شماهائی که مال ومنالی که با کمک خداوند نصیبتان شده است ، تلاش کردیدتا این قشرازجامعه که شاید تعدادشان دردیارمان کم نباشند را بیابید که چگونه روزگار می گذرانند؟

آری پدرانی آبرومند که غرورشان دراثرتنگدستی

می شکند ولی هرگزصدایشان درنمیاد

 

فقط کافی است که دقایقی خود را جای آن پدرانی که بخاطر آبروی خود دست به خطا نمی زنند تا شکم فرزندان خود را سیرکنند قراردهید تا

عمق درد را حس کنید.

 

شماره تماس مدیرسایت(عباس ناساری) : ۰۹۱۱۲۲۶۹۷۰۷

آدرس الکترونیکی :abbasnasari1947@gmail.com

نظر خود را بیان کنید